( 17 ) نسخ در آيهء قضا فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ . « 1 » اگر اهل كتاب به نزد تو آمدند در ميانشان حكم كن و يا به حال خود واگذار ! اگر از آنان صرف نظر كنى ، به تو هيچ ضررى نمىرسانند و اگر در ميان آنان داورى كنى ، با عدالت داورى كن كه خداوند ، دادگران را دوست دارد . در اين آيه شريفه از نظر نسخ و عدم نسخ ، در ميان علما اختلاف وجود دارد : عده‌اى از علما : به عدم نسخ قائلند و اين كه حكم آن ثابت و به قوت خود باقى است . علماى شيعه نيز بدين عقيده هستند و بر اين معنى اجماع و اتفاق نظر دارند . بنابراين اگر اهل كتاب محاكمات و دعاوى خويش را در نزد حاكم و قاضى مسلمان طرح كنند ، او مىتواند طبق آئين قضايى اسلام در ميان آنان حكم و قضاوت كند و يا آن‌ها را به آئينشان وابگذارد . « شيخ طوسى » نيز با سند صحيح از امام باقر ( ع ) نقل مىكند كه : اگر اهل تورات و انجيل محاكمهء خويش را در نزد حاكم مسلمان طرح كنند ، او اختيار دارد كه در ميان آنان حكم كند و يا

--> ( 1 ) مائده / 42 .